Historia szkoły

Historia SP w Sieniawie

Trudne początki, czyli historia powstania Szkoły Podstawowej w Sieniawie.

            Szkoła Podstawowa w Sieniawie już w 2008 będzie obchodzić setną rocznicę swego istnienia. A jakie były jej początki?

            U progu XX wieku „władze c.k. starostwa Grodzkiego w Nowym Targu wymogły na wójcie Sieniawy rozpoczęcie powszechnego nauczania młodzieży, czemu od kilku lat sprzeciwiali się mieszkańcy. Tymczasowym nauczycielem mianowano Wojciecha Zwolińskiego. Rok szkolny miał się rozpocząć 1 września 1908 roku, lecz z powodu opóźnienia robót remontowych budynku przełożono ten moment o dwa tygodnie.” W tym miejscu warto przytoczyć fragment relacji W. Zwolińskiego pochodzącej z założonej przez niego w 1908 roku kroniki: „Z wielkimi trudnościami spotkało się zorganizowanie szkoły w Sieniawie. Po długim opieraniu się gminy, by szkoły jeszcze nie zakładać, zorganizowano ją i otworzono(...) Ponieważ lud był niechętny szkole, więc nauczyciel musiał walczyć z wielkimi trudnościami. Ludzie nie chcieli posyłać dzieci do szkoły. Umieszczono ją na razie w budynku dawnej szkółki zimowej, gdzie poprzednio uczono tylko czytać.”                                                                                       

Pierwszy rok szkolny w Sieniawie zakończył się dla dzieci bez zaliczenia, nie tylko z powodu wysokiej, czasami aż 80% absencji, lecz przede wszystkim trwającej od listopada do maja choroby Zwolińskiego. „Sytuacja uległa radykalnej zmianie na lepsze  z chwilą przybycia nowego nauczyciela – Franciszka Boronia. Ten doświadczony pedagog po zetknięciu się z realiami w Sieniawie, chciał po prostu uciec.(...) W wyniku podjętych zabiegów udało mu się wynająć salę w dawnej karczmie (...) Równocześnie F. Boroń poza normalnymi obowiązkami w szkole rzucił się w wir pracy społecznej. W 1910 roku udało mu się założyć kółko rolnicze(...) Założył również biblioteczkę, pragnąc przyczynić się do szerzenia patriotyzmu i umiłowania ojczystego kraju. Sam (....) krzewił wśród mieszkańców wiedzę o świecie i oświatę rolniczą.”

            W marcu 1912 roku kierownik szkoły F. Boroń – radny władz gminnych, „który dzięki swemu zaangażowaniu w sprawy wsi zyskał szacunek i uznanie, swoje miejsce w samorządzie wykorzystał do rozwinięcia na szeroką skalę akcji agitacji na rzecz budowy szkoły z prawdziwego znaczenia. (....) Działkę pod budowę, położoną na roli Cepielówka odsprzedał dosłownie za stulitrową beczkę piwa, wójt gminy Andrzej Szewczyk. (...)Budowę szkoły rozpoczęto w połowie 1912 roku, a zakończono we wrześniu rok później.”

Potem nastały czasy wojen i trudnego okresu dźwigania się ze zgliszcz.

            W 1972 roku rozpoczęto przebudowę budynku szkolnego, ponieważ już dawno nie spełniał wymogów. „Ponieważ przyznane środki finansowe nie pokrywały faktycznie istniejących na ten cel potrzeb, Komitet odwołał się do mieszkańców Sieniawy o pomoc w zakresie pracy fizycznej, jak też w zbiórce pieniędzy. (....) Plan zakładał wykorzystanie istniejącej substancji starego budynku, dobudowanie skrzydła i piętra.(.....) Szkoła zyskała ładną i nowoczesną sylwetkę, stając się ozdobą urbanistyczną wsi. Jej otwarcie nastąpiło po ponad dwuletnim okresie budowy, w 1974 roku, w 61 rocznicę powstania w Sieniawie pierwszej placówki oświatowej. Tak jak wówczas uroczystościom oddania szkoły nadano bardzo widowiskową oprawę, w której wzięli udział przedstawiciele władz, liczne nauczycielstwo, młodzież szkolna i mieszkańcy Sieniawy.(.....) Nie zabrakło również przedstawiciela regionalnej prasy, który w krótkim artykule opisał historię przebudowy i głównych bohaterów tego przedsięwzięcia.”

W 2003 roku rozpoczęto budowę sali gimnastycznej. Z konieczności zmieniono nieco elewację szkoły i przerobiono pomieszczenia na parterze. Szkoła została pokryta nowym dachem, dorobiono nowe wejście od ulicy. Salę oddano do użytku w lutym 2004 roku.

Autor: Irena Niżnik - na podstawie "Kroniki Szkoły Ludowej w Sieniawie "